“Ik dacht: óf ik rook, óf ik sport – maar allebei kan gewoon niet.” Met die gedachte zette verpleegkundige Alie van Aken de eerste stap naar een rookvrij leven. Ze deelt haar verhaal om collega’s te laten zien dat je niet alleen staat als je wilt stoppen, en dat goede begeleiding écht het verschil kan maken.
Alie (54) werkt inmiddels vijf jaar bij onze woonzorglocatie Toutenburg met bewoners met het Syndroom van Korsakov. Roken maakte jarenlang deel uit van haar dagelijks leven – tot ze op 1 juli 2025 besloot dat het genoeg was. Dit is haar verhaal.
Een leven lang roken
Alie begon al jong met roken. “Ik was 18 toen ik begon, ik denk om mij als jong meisje een houding te kunnen geven en wat zekerder te voelen. Op mijn 26e ben ik tien jaar gestopt, maar door stress begon ik weer.” Ze rookte veel: eerst shag, later IQOS (verwarmde tabak). “Het was goedkoper en had lekkere smaakjes, maar het blijft gewoon tabak.” Als ik naar mijn werk reed rookte ik er één, later zelfs twee. Dan om 8.00 uur, 9.30 uur… zo ging het de hele dag door.”
De aanleiding: sporten én de overgang
Vorig jaar maart ging Alie sporten: twee keer per week de Milon‑cirkel. Maar al snel merkte ze dat het niet lekker ging. “Ik werd kortademig. Als kind had ik astma-aanvallen en inspanningsastma. Ik merkte: óf ik rook, óf ik sport – maar samen gaat het gewoon niet.” Daarnaast speelde de overgang een rol. “Ik was aangekomen, werd lui, lag het liefst op de bank. Ik dacht: dit moet anders.” Toen kwam het besef: als ik door wil met sporten, moet ik stoppen met roken.
Hulp zoeken: Rookvrij en Fitter
Ze wist dat haar zorgverzekering vanuit de basisverzekering een stopprogramma vergoedt. “Ik had me al eens aangemeld, maar toen wilde ik nog niet echt. Pas toen ik voelde dat ik moest stoppen, was ik er klaar voor.” In mei of juni 2025 meldde ze zich aan bij Rookvrij en Fitter. Je kon kiezen: meteen beginnen of eerst een coach spreken. “Ik heb gekozen om gelijk te starten. Geen uitstel meer.” Via videobellen sprak ze haar coach en samen prikten ze de stopdatum: 1 juli 2025, kort na haar verjaardag. Ze kreeg een handboek, oefeningen, een stressbal, nicotinepleisters en zuigtabletten. “We bepaalden samen welke sterkte van pleisters en tabletten ik nodig had. Dat hielp enorm.”
De stopdag: lastig, maar met een plan
De nacht van tevoren plakte ze een pleister op – dat zorgde voor rare dromen, dus daarna gebruikte ze die alleen nog overdag. De eerste dag was het moeilijkst. “Ik had tot de laatste toe alles opgerookt. Ik wilde niks meer in huis hebben.” Om zichzelf erdoorheen te slepen, maakte ze een systeem: “Ik gaf mezelf in een schriftje elke keer een kruisje voor een uur zonder sigaret. Dat deed ik drie dagen lang. Ik wist uit eerdere pogingen: na drie dagen wordt het beter.”
En dat klopte. De pleisters en tabletten hielpen tegen afkickverschijnselen zoals trillen, zweten en onrust. “Zonder die hulpmiddelen was het veel zwaarder geweest.”
Werken op een plek waar bewoners roken – en toch volhouden
Op de woning roken bijna alle bewoners. “Dat maakte het wel extra uitdagend. Ik kon gewoon aan shag komen. Maar ik heb vanaf het begin tegen iedereen gezegd dat ik gestopt was. Dat hielp.” Collega’s steunden haar enorm: “Niemand zei: doe gezellig mee. Iedereen zei juist: goed zo!” Ondertussen stopten in haar team steeds meer collega’s, waardoor het nóg makkelijker werd. “Nu rookt in ons team niemand meer. Dat helpt echt.”
Geen gewichtstoename – bewust kiezen
Alie wilde voorkomen dat ze zou aankomen. “Ik was altijd al bewust bezig met voeding. Daarom ben ik extra op mijn eten gaan letten. Dat raad ik anderen ook aan: wees in het begin streng voor jezelf, dan voorkom je dat je kilo’s aankomt.”
En nu? Meer lucht, meer energie, meer trots
Na een paar weken werden de pleisters afgebouwd en stapte ze over op alleen zuigtabletten. “En ineens had ik ze niet meer nodig. De behoefte ging vanzelf weg.” Het resultaat is enorm: “Ik heb zoveel meer conditie. Ik kan mijn trainingen volhouden zonder benauwd te worden. Ik voel echt verschil.” Ze sport nu zelfs soms vijf keer per week en vindt het leuker dan ooit. En roken? “Ik vind het nu zó vies. Als ik iemand ruik denk ik: gadverdamme. Dat was ik dus ook.”
Wat Alie wil meegeven aan collega’s
“Ga het vooral doen. Het brengt je zoveel goeds — voor je gezondheid, je portemonnee en je frisheid. Je moet het wel echt zelf willen, maar je hoeft het echt niet alleen te doen.”
De begeleiding was voor haar doorslaggevend:
“Mijn coach belde me een maand lang elke week. En nu word ik weer gebeld zodra ik een jaar gestopt ben. Dat heeft me zó geholpen. En het kostte me helemaal niks, de kosten van de coach, de nicotinepleisters, de zuigtabletten, alles zit wordt vergoed vanuit het basispakket. En sinds dit jaar kun je zelfs drie keer een stoppoging doen die vergoed wordt, voor het geval het toch niet in een keer lukt.”
Tot slot
“Je moet het voor jezelf doen. Maar als je stopt, krijg je er een fijner, fitter leven voor terug.”
